Aşçılar; aslında kolay görünen işin bütün zorluklarını, acılarını, eksilerini, artılarını yaşayan birer sanatçıdırlar. Güneş görmeden, yeri geldiğinde dinlenmeden kendi aç kalsa da tek gayesi insanların karnını doyurmak, daha farklı, daha lezzetli yiyecekleri sunmak olan işçilerdir. Kimileri küçük yaşta girer mutfağa ustaları onun öğretmeni, yaptıkları yemekler sınavları olur, kimileri okul sıralarında, atölyelerinde alır bu eğitimi ortak olan tek şey aşktır, mutfak aşkı. Herkes başaramaz aşçı olmayı yada başka bir tabirle 'herkesin harcı değildir' sevgi ister, emek ister, fedakarlık ister, sabır ister. Ama günü geldiğinde herkesden çok bir aşçıyı mutlu eder. Yaptığımız bir yemeğin beğenilmesi, tebrik edilmesi en büyük mutluluktur bizim için. Yeri gelir ustamızdan kafamıza tava yeriz, yeri gelir öğretmenlerimizden laf yeriz ama işin bütün güzelliği bunları bir kenara bırakıp o yemeği yaparken ortaya koyduğumuz yürektir. Eline aldığı bıçağı, taktığı önlüğü namusudur aşçının. Herkes yemek yapar ama herkes aşçı olamaz ve bu şans bu yetenek herkese verilmez. İşine yüreğini koyan, aşkla ve emekle yapan bütün aşçıların 15 Nisan Aşçılar Bayramı Kutlu olsun. Lezzetle ve sevgiyle kalmanız dileğimle...
